تعالی شخصیت انسان در اشعار سیمین بهبهانی بر پایۀ نظریۀ اریک فروم
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، مرکز تحقیقات زبانشناسی کاربردی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
2 استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، مرکز تحقیقات زبانشناسی کاربردی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
doi
10.22054/ltr.2020.43310.2719چکیده
انسان در عصر حاضر به دلیل رشد صنعت و تکنولوژی از معیارها و ارزشهای اخلاقی فاصله گرفته است، بنابراین، برای تعالی نیاز دارد از هر آنچه میتواند به تقویت این مهم یاری رساند، بهره بگیرد. اریک فروم روانشناسی را جدا از اصول اخلاقی نمیداند؛ از این رو، منش و شخصیت انسان در زندگی را ترکیبی از جهتگیریهای غیربارور که شامل گیرنده، استثماری، بازاری و مالاندوز و جهتگیری بارور و خودانگیخته میداند. وی به گونهای افراطی به ارزش و مقام انسان ارج مینهد، زیرا تحت تفکر اومانیسم به اصالت و محوریت انسان در زندگی معتقد است. انسان در اشعار بهبهانی جایگاه والایی دارد، زیرا وی به وجود واجبالوجود ایمان داشته و به آن به عنوان مرجع قدرتی فراتر از انسان معتقد است. هدف از این جستار تحلیل جهتگیریهای شخصیت (بارور و غیربارور) در رویکرد روانشناختی- جامعهشناختی اریک فروم در اشعار سیمین بهبهانی برای شناخت هرچه بیشتر شخصیت و افکار اوست. روش تحقیق در این پژوهش تحلیلی- توصیفی است. بهبهانی و فروم جایگاه انسان در هستی، تکامل، سعادت و رسیدن او به خیر و تعالی را در نظر دارند، اما تفاوت بارز میان آنها انسانمحوربودن فروم و دینمحور بودن بهبهانی است.