بررسی اثر فقر بر کیفیت محیط زیست در کشور های در حال توسعه
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد اقتصاد محیط زیست، تهران، ایران.
doi
10.22054/eenr.2025.61290.159چکیده
رابطه بین فقر و تخریب محیط زیست به علت اهمیت و ابعاد مختلف آن از سالها قبل مورد توجه پژوهشگران، فعالان محیط زیست، سیاستگذاران و فعالان اجتماعی بوده است. پژوهشهای گوناگونی برای بررسی اشکال مختلف تأثیر این دو پدیده بسیار مهم بر یکدیگر انجام شده و نظرات متفاوتی در مورد تأثیرگذاری و تأثیرپذیری آنها از یکدیگر ارائه شده است. نظریات متفاوتی در زمینۀ تأثیر فقر بر تخریب محیط زیست وجود دارد. برخی از نظریهها فقرا را به علت تنگدستی، ناخواسته عامل تخریب محیط زیست میدانند؛ درحالیکه برخی دیگر قدرتمندان و ثروتمندان را عامل اصلی تخریب محیط زیست به حساب میآورند. در این مقاله با استفاده از چارچوب فرضیه منحنی محیط زیستی کوزنتس به بررسی تأثیر سهم جمعیتی که زیر خط فقر زندگی میکنند، بر انتشار آلاینده دیاکسیدکربن و ردپای زیستمحیطی در کشورهای در حال توسعه پرداخته شده است. همچنین با توجه به ادبیات موضوع متغیرهای مرتبط نیز برای بررسی اثر آنها به الگو وارد شدند. دادهها دارای ساختار پنل دیتا هستند و محدوده سالهای 1990 تا 2016 را شامل میشوند. برای برآورد تجربی الگو از روش GMM استفاده شد. نتایج برآوردها تأییدکنندۀ اثر فقر بر تخریب محیط است.