آسیبشناسی سیاستگذاری خارجی: مبانی نظری
نویسندگان
1 دانشیار گروه روابط بین الملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/ppolicy.2017.62026چکیده
یکی از مهمترین دغدغه ها در حوزه سیاستگذاری عمومی در کل و سیاستگذاری خارجی به طور خاص، مسئله تصمیم گیریهای نادرست است یعنی تصمیماتی که به احتمال زیاد در اجرا منجر به نیل به اهداف مورد نظر نشود یا حتی نتایج آن از نظر اهداف، منفی باشد. با وجودی که به دلیل جنبه های بازخوردی و نیز دخیل بودن کنشگران دیگری که احتمالاً نمیتوان کنشها و واکنشهای آنها را تعیین کرد، تضمینی قطعی برای تصمیم گیری عقلانی یا درست وجود ندارد اما میتوان با شناخت زمینه های منجر به تصمیمگیری ای که احتمال شکست آن بالاتر است، از احتمال تصمیم نادرست کاست و نیز با توجه به بازخوردها، از تداوم ضرر جلوگیری کرد. هدف این مقاله این است که پس از ارائه الگویی از تصمیم گیری بهینه عقلانی، با تکیه بر دستاوردهای نظری در حوزه روابط بین الملل و سیاست خارجی نشان دهد که چه عواملی میتوانند باعث تصمیم گیری و سیاستگذاری نامناسب شوند. استدلال مقاله این است که به رغم تکثر عوامل دخیل، نهایتاً این عوامل ادراکی هستند که بر تصمیم گذاری تأثیر تعیینکنندهای دارند.