گونهشناسی کارکردهای مراکز علمی و نهادهای مشاورهای در عرصه خط مشی گذاری عمومی: الگویی جامع و تلفیقی
نویسندگان
1 استادیار مدیریت سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری سیاستگذاری علم و فناوری دانشگاه تهران
doi
10.22059/ppolicy.2017.62030چکیده
حساسیتها و ملاحظات خاص در حوزه عمومی، تکیه بر پشتوانه دانشی تصمیمات در این حوزه را دو چندان میسازد. اما تفاوتهای بنیادین دو عرصه علمی با عرصه سیاسی و خطمشیگذاری، انجام پژوهشهای مرتبط و متناسب را از یک سو و انتقال دانش به فرآیندهای سیاسی و خطمشیگذاری را از سوی دیگر، همواره با مشکلاتی روبرو میسازد که نیازمند شناخت و معماری دقیق فضای ارتباطی میان این دو عرصه و طراحی کارکردهای واسطهای و مشاورهای مفید میان آنهاست. در نوشتار حاضر، ضمن بررسی مفاهیم و نهادهای واسطهای مطرح در حوزه خطمشیگذاری و توجه به رابطه عرضه و تقاضای دانش در فرآیندهای حاکمیتی، مفاهیم و کارکردهای متنوع و ممکنی که از نهادهای واسطهای و مشاورهای در این خصوص وجود دارد، مورد بحث قرار میگیرد. در نهایت، از ترکیب نوآورانه این طبقهبندیها، یک گونهشناسی جامع و تلفیقی از کارکردهای مذکور بدست میآید که در پنج محور «تسهیل دسترسی به پژوهش»، «سازماندهی و مناسبسازی پژوهش»، «ترویج گفتگو»، «شبکهسازی و دفاع از موضوع» و «افزایش ظرفیت خطمشی» خلاصه میشود.
