بررسی تحلیلی موانع و آفات دین پژوهی مستشرقان بر اساس آموزههای قرآن و روایات
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه تفسیر قرآن کریم، دانشکده علوم قرآنی تهران، دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، تهران ، ایران.
2 استادیار، دانشگاه تقریب مذاهب اسلامی تهران، تهران، ایران.
doi
10.22034/nrr.2023.50733.1134چکیده
دینپژوهی، اگر چه دانشی کهن ولی مطالعهای رو به گسترش است که هر ساله نتایج، پیامد و یافتههای نوینی را پیشرو مینهد و ژرفای عمیقتری را تجربه میکند، به گونهای که این دستآوردها و نتایج، تفاوتهای زیاد و ثانیاً نتایج آن اکثراً، اعتبار علمی کوتاه مدتی داشته و با انتقادات، ردیهها و نهایتاً اصلاحاتی، دگرگون میشوند. اکنون پرسش مهم آن است که اولاً «چه عوامل و موانعی این گونه کاستی یا تغایرها را دامن میزند؟» و ثانیاً «آیا این موانع و آفات از محققان ریشه میگیرد یا اقتضای عرصه و نوع تحقیق میباشد؟!» مقاله پیشرو، با بررسی شرایط و ویژگیهای عرصه تحقیق در ادیان که با نوعی نقد تحلیلی- مصداقی همراه است، موانعی همچون «کمبود منابع لازم برای پژوهش» و «ضعف در روش مطلوب پژوهش» را مربوط به عرصه و نوع تحقیق و «اعتقادات فردی محقق»، «وجود پیشفرضها» و «عدم درک معنوی موجود در ادیان» را آسیبهایی برخاسته از محققان این عرصه دانسته است و گونه دوم آسیبها همانند «اعتقادات فردی محقق»، «وجود پیش فرضها» و همچنین آسیبهای نخستین موانع مربوط به «ضعف در روش مطلوب پژوهش»، که از شخصیت، دانش، باورها و پیشفرضهای محقق نشأت می-گیرد.