کاهش خطر تحریم شرکت‌های زیرمجموعه شرکت ملی نفت ایران؛ واکاوی راهکارها با تمرکز بر قوانین تحریمی اتحادیه اروپا

نویسندگان

1 استادیار، گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانش آموخته حقوق نفت و گاز، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22099/jls.2020.5693
چکیده

مطالعه نظام حقوقی حاکم بر اعمال تحریم‌های اقتصادی یک‌جانبه، امری است که می‌تواند نقش مؤثری در ادامه حیات شرکت‌های هدف تحریم داشته باشد. در این میان یکی از نهادهای فعال در عرصه نظریات تحریمی و اعمال آن‌ها، اتحادیه اروپاست که از یکی از پیچیده‌ترین نظام‌های تحریمی بهره‌مند ‌است. پرسش اصلی مقاله پیش رو این است که آیا می‌توان با کسب شناخت نسبت به ماهیت و معیارهای اعمال تحریم، راهکارهایی مؤثر برای کاهش خطر تحریم پذیری شرکت‌های نفتی فعال در قلمرو این اتحادیه به دست آورد. هدف اصلی این پژوهش، پس از بررسی نظریه خرق حجاب شرکتی به‌عنوان نظریه اصلی حاکم بر قوانین تحریمی اتحادیه اروپا و شناسایی قوانین لازم‌الاجرای کنونی این نهاد در حوزه تحریم‌های شرکتی، ارائه راهکار به‌منظور کاهش خطر تحریم مجدد شرکت‌های نفتی ایرانی فعال در قلمرو صلاحیت اتحادیه فوق‌الذکر است. مقاله حاضر بر این ادعاست که می‌توان با اعمال تغییراتی در ساختار، شیوه مدیریتی و ارتباط میان شرکت‌های فعال نفتی با شرکت ملی نفت ایران به‌عنوان شرکت مادر، خطر شناسایی و شمول تحریم‌ها را به میزان چشمگیری کاهش داد.