تعهد به همکاری در پایان بخشیدن به نقض تعهدات ناشی از قاعده ممنوعیت استفاده از سلاحهای شیمیایی در پرتو حقوق مسئولیت بینالمللی
نویسندگان
1 دانشگاه علوم تحقیقات تهران
2 shahid beheshti university
3 گروه حقوق بینالملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22099/jls.2020.33429.3425چکیده
واکنش اخیر دولتها به کاربرد سلاحهای شیمیایی در سوریه چه در قالب همکاری نهادین، از جمله اقدامات مندرج در قطعنامههای 2118 مورخ 27 سپتامبر 2013، 2209 مورخ مارس 2015 و 2235 مورخ 7 اوت 2015 شورای امنیت و چه به صورت انفردای از جمله واکنش ایالات متحده به استفاده از سلاح شیمیایی در خان شیخون تداعیگر آن تعهداتی است که به موجب ماده 41 طرح 2001 کمیسیون حقوق بینالملل به دنبال نقض تعهدات ناشی از قواعد آمره بینالملی برای دولتها ایجاد میشوند. از این رو، پاسخ به این پرسش اساسی ضرورت پیدا میکند که آیا قاعده مورد بحث به عنوان قاعده آمره قابل پذیرش است؟ پاسخ مثب به این پرسش، پرسشهایی در مورد نحوه وکنش به نقض آن را به دنبال خواهد داشت. تحلیل ویژگیهای قاعده مورد بحث و انطباق آن معیارهای مندرج در گزراش سال 2017 مخبر کمسیون حقوق بینالملل حاکی از آن است قاعده مذکور منطبق بر معیارهای قاعده آمره است ولی در هر حال واکنشهای انجام شده به نقض اخیر قاعده مورد بحث و به ویژ ابراز نظر دولتها در این مورد، نشانگر آن است که هر گونه واکنش به نقض آن باید در چارچوب حقوقی مربوطه و با توسل به ابزارهای مشروع انجام گیرد.