پروتکل مسیریابی خودتطبیقی با محدوده تأخیر برای شبکه های موردی بین خودرویی
نویسندگان
1
2
doi
چکیده
شبکههای موردی بینخودرویی گونهای از شبکههای موردی سیار است که نودهای آن را وسایلنقلیه موجود در خیابان تشکیل میدهند. مسیریابی در این شبکهها بهدلیل ویژگیهای منحصر بهفرد آنها، نظیر سرعت بالای وسایلنقلیه و توپولوژی بسیار پویا همواره مورد توجه کمیتههای تحقیقاتی بوده است. از آنجایی که در این شبکهها، امکان ارسال به گره بعدی در تمامی مکانها و ساعات برای وسایلنقلیه وجود ندارد، پروتکلهای مسیریابی تحملپذیر تأخیر که ماهیت غیرمتصل شبکه را در تصمیمات مسیریابی لحاظ میکنند، با اقبال بسیاری مواجه شدهاند. اما پروتکلهای ارائه شده در این حوزه علیرغم مزایای بسیار، بدون توجه به نوع کاربرد بسته، عملیات مسیریابی را انجام میدهند. برخی از این پروتکلها با اولویت دادن به راهبرد ارسال چندگامی بسته، موجب افزایش سربار شبکه و در نتیجه تأخیر مضاعف بستههای اورژانس میشوند. برخی دیگر، با اولویت دادن به راهبرد ذخیرهوحمل موجب تحویل بستههای اورژانس با تأخیر غیرقابل قبول میگردند. در این مقاله، برای حل چالشهای مطرح شده، پروتکل مسیریابی خودتطبیقی تحملپذیر تأخیر را ارائه نمودیم که بهصورت بینلایهای و پویا، با درنظر گرفتن نوع ترافیک در لایه کاربرد و شرایط شبکه، تصمیمات مسیریابی مناسب را در هر زمان اتخاذ مینماید. نتایج حاصل از ارزیابیها نشان میدهد که پروتکل پیشنهادی ضمن حفظ مزایای پروتکلهای تحملپذیرتأخیر، نرخ تحویل بستههای اورژانس را تا 30 درصد بهبود میبخشد.
