سیاستگذاری صنعتی الگوی حفظ و ارتقاء کارآمدی بخش بالادست صنعت نفت ایران
نویسندگان
1 دکتری سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران
2 استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/ppolicy.2017.60822چکیده
بخش بالادستی صنعت نفت ایران دارای دو شاخص اصلی «منابع غنی در دسترس» و «نیروی انسانی ماهر» است. برای کارآمدسازی این شاخصها نیازمند «سرمایهگذاری»، «دانش فنی» و «مدیریت» خواهیم بود. بهرهگیری از پنج مؤلفه یادشده، نیازمند «قواعد حقوقی نهادینه شده» خواهد بود. قواعد حقوقی میتواند مزیت رقابتی صنعت نفت ایران را ارتقاء داده و بخشی از سیاستگذاری صنعتی مبتنی بر رقابتپذیری در حوزه تجارت جهانی شود. پرسش اصلی مقاله به این موضوع میپردازد که: «الگوی سیاستگذاری بستر داخلی مناسب در صنعت نفت، برای رقابتپذیری بینالمللی و بهرهگیری از مزیت رقابتی کدام است؟» فرضیه مقاله به این موضوع اشاره دارد که: «مزیت رقابتی در روند سیاستگذاری صنعتی، از طریق جریان آزاد اطلاعات و سرمایه، شفافیت و پاسخگویی حاصل میشود». چارچوب نظری مقاله مبتنی بر رهیافت «مزیت رقابتی» پورتر تنظیم شده است. روششناسی مقاله مبتنی بر توصیف، تبیین و آیندهپژوهی نشانههای مزیت رقابتی خواهد بود. این مقاله براساس «سطح تحلیل شرکتی» مبتنی بر «سیاستگذاری رقابتی حوزه صنعتی» تنظیم شده است.
