ارزیابی نهادی حکمرانی شهری در تهران با تاکید بر نظارت همگانی

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم سیاسی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران

2 دانشجوی دکتری سیاستگذاری عمومی دانشگاه تهران

doi
10.22059/ppolicy.2017.60832
چکیده

«نظارت همگانی» به‌ عنوان یک نهاد عرفی- اجتماعی، فصل مشترک و در واقع پیش ­زمینه تحقق و دستیابی به دیگر ملاحظات حکمرانی و شاخص­های آن در بعد شهری محسوب می‌شود. تجربه و عملکرد سامانه 1888 مجموعه مدیریت شهری تهران در طی 10 سال اخیر گواه این فرضیه هست که «نظارت همگانی می‌تواند در جایگاه یک ‌نهاد بومی، پیش­ زمینه حکمرانی شهری و حلقه واسطی برای تحقق شاخص­های آن ‌باشد». این سامانه با مأموریت تسهیل­سازی و تحقق رویه نهادی نظارت همگانی با فراهم نمودن امکان و شرایط لازم برای مشارکت و نظارت همزمان شهروندان بر مجموعه مدیریت شهری (عوامل و عملکردها)، در نهادینه ­سازی پاسخ­گویی، مسئولیت­پذیری و ایجاد اعتماد متقابل بین ذینفعان شهر تهران و شهرداری در چارچوب الگوی حکمرانی شهری به شکل قابل توجهی موفق بوده و می­تواند در قالب یک الگوی ملی در دستور کار سیاستگذاری باشد.