تأثیر توسعه مالی و سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر مصرف انرژیهای تجدیدپذیر در ایران
نویسندگان
1 دانشکده اقتصاد، دانشگاه تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد، مدیریت کسب و کار (گرایش مالی)، دانشگاه البرز
3 گروه اقتصادی دانشکده علوم اقتصادی و سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22054/eenr.2025.81780.190چکیده
روند فزاینده مصرف انرژی، کاهش منابع سوختهای فسیلی و بیش از حد کره زمین از عوامل کلیدی و مهم در گرایش کشورها به استفاده از انرژیهای نو و تجدیدپذیر بهعنوان جایگزینی مناسب برای سوختهای فسیلی محسوب میشود. انرژی تجدیدپذیر علاوه بر ظرفیت ویژهای که برای رشد اقتصادی پایدار دارد، با تنوعبخشی به سبد انرژی کشور، امنیت انرژی را افزایش میدهد و میتواند با کاهش آلودگی هوا در حفاظت از محیط زیست تأثیرگذار باشد. ازآنجاییکه توسعه مالی و سرمایهگذاری مستقیم خارجی نقش مؤثری در مصرف انرژی تجدیدپذیر دارد. این مطالعه به بررسی تأثیر این دو عامل (توسعه مالی و سرمایهگذاری مستقیم خارجی) بر مصرف انرژی تجدیدپذیر با استفاده از الگوی خودرگرسیونی با وقفه توزیعی طی دوره زمانی ۱۳۵۷ تا ۱۳۹۹ میپردازد. نتایج حاکی از آن است که تأثیر هر دو عامل توسعه مالی و سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر مصرف انرژی تجدیدپذیر هم در کوتاهمدت و هم در بلندمدت مثبت و معنادار است.