پیامدهای فیزیولوژیکی کاربرد برگی کلات روی در کشت توتفرنگی تحت شرایط تنش شوری
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان
2 دانشجوی کارشناسیارشد گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان
3 استاد گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان
doi
چکیده
توتفرنگی گیاهی حساس به تنش شوری است و در شوری بالا رشد رویشی، کیفیت و عملکرد میوه کاهش مییابد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر متقابل کلات روی و تنش شوری بر برخی ویژگیهای فیزیولوژیکی توتفرنگی (Fragaria ananassa Duch) رقم سلوا در شرایط گلخانهای و بهصورت آبکشت به انجام رسید. آزمایش بهصورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه سطح کلریدسدیم (mM30 و 15 ، 0) و تیمار کلات روی در سه سطح (mg/l 80 و40 ،0) با سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که در شرایط شوری ناشی از کلریدسدیم، میزان نشت الکترولیت برگ افزایش یافت و تیمار کلات روی بهطور کاملاً معنیداری (01/0 p ≤) سبب کاهش آن گردید. محلولپاشی کلات روی باعث کاهش میزان پرولین برگ و افزایش مقدار پروتئین محلول، شاخص کلروفیل و محتوای نسبی آب برگ گردید ولی این اثر در شرایط تنش از نظر آماری معنیدار نبود. همچنین کلات روی اثر معنیداری در افزایش کربوهیدراتهای محلول در شرایط تنش نشان داد. براساس نتایج حاصل از این پژوهش استفاده از کلات روی در شرایط تنش شوری میتواند در تنظیم برخی اثرات منفی تنش شوری ناشی از کلریدسدیم مؤثر واقع شود.