مقایسه انگیزش اخلاقی در اندیشههای علامه طباطبایی و مکناتن
نویسندگان
1 استاد مدعو، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران.
2 دانشیار، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22034/nrr.2022.12919چکیده
مقایسه اندیشههای علامه طباطبایی و مکناتن در زمینهی انگیزش اخلاقی در دو حوزه یعنی منشا انگیزش و درونی یا بیرونی بودن منابع انگیزش قابل ارزیابی است. در حوزه منشا انگیزش مکناتن تنها به موقعیت انجام فعل و درک شخص در آن موقعیت اشاره میکند واین در حالی است که علامه به سه مؤلفه یعنی توجه به فواید دنیوی، توجه به فواید اخروی و جلب رضایت الهی اشاره نموده و درک شخص در موقعیت رانیز به یکی از این سه مؤلفه برمیگرداند. نکته قابل تامل در رویکرد مکناتن، عدم توجه او به دین و رابطهی اخلاق با دین است؛ امری که در دیدگاه علامه قابل انکار نیست. در حوزه درونی یا بیرونی بودن منابع انگیزش اخلاقی نیز بایستی به این نکته اشاره کرد که علامه منابع انگیزش را بیرونی میداند چراکه توجه به فواید دنیوی، توجه به فواید اخروی و جلب رضایت الهی اهدافی خارج از وجود انسان هستند؛ اما مکناتن معتقد است که درک شخص در موقعیت بر اساس انگیزه درونی وی اتفاق میافتد.
