فراداستان، شگردی پسامدرن: مطالعۀ موردی رمان «تماشای یک رؤیای تباه شده» اثر بیژن بیجاری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران
doi
10.22054/ltr.2020.44537.2756چکیده
«فراداستان» داستانی است دربارة روند نگارش داستان که نویسنده در آن آگاهانه و از طریق آشکار کردن صناعت نگارش بر داستانبودگی و غیرواقعی بودن داستانش تأکید میکند. پژوهش حاضر به روش توصیفی-تحلیلی به بررسی شگردهای فراداستان در رمان «تماشای یک رؤیای تباه شده» نوشتة بیژن بیجاری میپردازد. نتایج، گویای آن است که بیجاری در این رمان به شکلی خودآگاه و نظاممند شگردهای فراداستانی مانند آشکار کردن تمهید، ایجاد جهانهای موازی و متداخل، درهمآمیختن جهان واقعی و خیالی، اتصال کوتاه، بینامتنیت، ایجاد بنای تصنعی در متن و... را بهکار گرفته است. این شگردهای فراداستانی، کوششی است از سوی نویسنده تا به خواننده بگوید آنچه میخواند، نه مانند رئالیسم، بازنمایی واقعیت عینی است و نه مانند مدرنیسم، بازآفرینی واقعیت ذهنی، بلکه داستانی است برساخته و برآمده از تخیل و واقعیتی بجز بازیهای زبانی و کلامی وجود ندارد. از همین رو به شیوههای گوناگون و بیش از همه با آشکار کردن تمهید و صناعت نگارش، برساختگی و داستان بودگی متن را دائماً به خواننده یادآوری میکند و نهایتاً به خلق فراداستان نایل میشود.