ارزیابی شیوههای تعیین خسارت در چارچوب قواعدحقوقی؛ نگاهی بر دعاوی بینالمللی نفت و گاز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق نفت و گاز دانشکدۀ حقوق دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشیار گروه حقوق دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22059/jlq.2014.53339چکیده
حق طرح دعوی برای مطالبۀ خسارت و حتی استحقاق دریافت خسارت، به معنای دریافت قطعی خسارت نیست. گاهی شیوۀ ارزیابی، میزان خسارت قابل مطالبه را بسیار کاهش میدهد. بنابراین، همیشه پس از موضوع استحقاق برای جبران خسارت، بحث ثانوی ارزیابی آن، بهویژه در دعاوی بینالمللی ملی کردن، از جمله مصادرۀ داراییهای شرکتهای بینالمللی نفتی، ظهور پیدا میکند. زیاندیدگان در پی افزایش و عاملان زیان در صدد کاهش آن برمیآیند. گاهی در ارزیابیها قضیۀ هستی و نیستی خسارت برای شرکتهای اطراف دعاوی مطرح میشود. همین امر باعث میگردد تا در این پژوهش برای حصول راه حلی عادلانه و منصفانه در خسارات، بر اساس فاکتورهای موجود و رویههای داوری، شیوههای ارزیابی تحلیل شود و طرفین دعوی نیز با توجه به مزایا و معایب شیوههای مختلف ارزیابی بتوانند دورنمای روشنتری را از نتایج دیوان داوری بهدست آورند.