نقش محوری مسجد در حکمرانی محلی: بررسی همکاری مدیریت شهری و مساجد در شهر تهران
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه علم و صنعت، دانشکده مدیریت، اقتصاد و مهندسی پیشرفت، تهران، ایران
doi
10.22083/jccs.2025.508378.4011چکیده
ارتقای همکاری مدیریت شهری با مساجد باعث بهبود اجرای برنامههای فرهنگی-اجتماعی در محلهها میشود که منجر به افزایش مشارکت مردمی و تقویت سرمایه اجتماعی میگردد. همچنین، محوریت مساجد در توسعه محلهها به بهبود کیفیت زندگی شهروندان و حل مسائل محلی کمک میکند. این پژوهش باهدف شناسایی چالشها و ارائه توصیههای سیاستی جهت ارتقاء همکاری مدیریت شهری با مساجد شهر تهران، با روش تحقیق توصیفی-تحلیلی انجام شده است. نتایج نشان میدهد که مساجد، بهعنوان یکی از مهمترین مراکز فرهنگی-اجتماعی، ظرفیت بالایی در همافزایی با مدیریت شهری دارند. استفاده از این ظرفیت میتواند در توسعه برنامههای فرهنگی و مذهبی در اماکن عمومی و پررفتوآمد نظیر مترو مؤثر باشد. همچنین، توجه به نیازهای زیرساختی مساجد ازجمله تخصیص اعتبارات عمرانی برای مرمت، بازسازی و تجهیز و نظارت بر نقشه و معماری آنها، از دیگر راهکارهای مطرح شده است. ایجاد امکاناتی چون کانونهای فرهنگی-هنری، باشگاههای ورزشی و صندوقهای قرضالحسنه در کنار مساجد، میتواند نقشی کلیدی در جذب شهروندان و افزایش کارآمدی مساجد ایفا کند. بهبود تعاملات نهادی با تدوین آییننامههای همکاری بین نهادهای فرهنگی و اجتماعی شهرداری و مساجد و راهاندازی کمیته عمران و معماری مساجد در مدیریت شهری نیز توصیه شده است. در سطح محلهای، ارتقای سازوکار «هیئت امنای مسجد» به «شورای تحول محله»، برگزاری نشستهای هماندیشی بین امامان جماعت و مدیران شهری و نظارت بر اجرای طرحهای پیشنهادی مطرح گردیده است. این پژوهش با ارائه مجموعهای از توصیهها، زمینهساز ارتقاء نقش مساجد در بهبود مدیریت شهری و تقویت هویت محلی است.