رهیافتهای حاکم بر دادرسی پذیری حق بر سلامت در نظام های منطقه ای حقوق بشر
نویسندگان
1 ندارم
2 دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22099/jls.2020.31526.3170چکیده
دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی به عنوان حقی بنیادین توصیف می شود که به دلیل تعلقش به حوزه حق های رفاهی، قابلیت دادخواهی آن از زمان پیدایش این دسته از حق ها مورد مناقشه بوده است. بطوریکه امروزه مهمترین مسئله در این ارتباط، چگونگی دادخواهی و میزان دادرسی پذیری عناصر و مولفه های حق بر سلامت است. بنابراین نوشتار پیش رو بر آن است تا به شیوه ای توصیفی تحلیلی ضمن ارزیابی و نقد نظریات مخالفان دادرسی پذیری، رهیافتهای حاکم بر دادرسی پذیری این حق را نشان داده و در نهایت به این پرسش پاسخ گوید که آیا سیستم های منطقه ای حقوق بشر توانسته اند دادرسی پذیری کامل عناصر حق بر سلامت را فراهم سازند یا خیر. به نظر می رسد که سیستم آفریقایی حقوق بشر بر خلاف سیستم آمریکایی و اروپایی حقوق بشر تا حدی توانسته است دادرسی پذیری کامل حق بر سلامت را در لایه تعهدات حداقلی فراهم سازد.