درآمدی تحلیلی بر فهم موضوع ظرفیت خطمشی عمومی: بررسی ماهیت، موضوع و کارکرد
نویسندگان
1 کارشناسیارشد مدیریت دولتی، دانشگاه امام صادق (ع)
2 استاد، مدیریت دولتی، دانشگاه تربیت مدرس
3 استادیار مدیریت دولتی، دانشگاه امام صادق (ع)
doi
10.22059/ppolicy.2016.60110چکیده
تغییر معماری دولتها بعد از پدیده جهانیسازی و اصلاحات مدیریت، زمینهساز ظهور بازیگرانی همعرض دولتها شده است که بخش قابلتوجهی از توان خطمشیگذاری دولتها به این بازیگران منتقل و به تبع آن، پدیده «دولتهای توخالی» شکل گرفته است. اندیشمندان عرصه حکومت در پاسخ به این «انتقال توانایی»، از مفهوم «ظرفیت خطمشی» بهره گرفتهاند. علیرغم اهمیت این موضوع، شاهد کثرت و آشفتگی در پژوهشهای نظری و تعاریف ارائه شده از این مفهوم هستیم که سبب بروز تعارضاتی در فهم این موضوع نیز شده است. تأمل در فحوایِ معنایی این مفهوم و ترسیم حوزه معنایی آن، راهبرد روشی مهمی برای فهم بهتر ظرفیت خطمشی و ارتقاء حوزه مطالعاتی این موضوع فراهم میسازد. در این نوشتار با روش تحلیل مضمون، «ماهیت»، «موضوع» و «کارکرد» به عنوان مضامین تشکیلدهنده ظرفیت خطمشی استخراج و بهنقد آنها پرداخته شدهاست. جمعبندی مقاله نشان میدهد، تعاریف برخاسته از رویکرد حکمرانی، بنیانهای مفهومی دقیقتری درمقایسه با سایر تعاریف ارائه کردهاند و میتوانند به نحو بهتری میان این موضوع و سایر موضوعات حوزه خطمشی تمایز ایجاد کنند.
