مبانی انسانشناختی حق بر حریم خصوصی از دیدگاه اسلام
نویسندگان
1 دکتری دانشگاه علامه طباطبایی و هیات علمی گروه معارف اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن تهران ایران
2 دانشیار دانشگاه صدا و سیما
3 دانشیار دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22099/jls.2019.5488چکیده
حریم خصوصی یکی از حقوق شهروندی است. برخی گمان میکنند محتوای اسناد حقوق بشری در مورد حقوق شهروندی و حریم خصوصی با اسلام و مبانی انسانشناسی اسلامی بیگانه هستند و این حق را کنوانسیونهای حقوق بشری برای انسان به ارمغان آوردهاند، اما واقعیت آن است که اسلام اگرچه مبدع عنوان حقوق شهروندی و حریم خصوصی نیست، اما قرنها پیش، لزوم حمایت از حریم خصوصی و عدم تجاوز به قلمرو شخصی انسانها را مطرح کرده و مبانی انسانشناسی اسلامی ثابتکننده حق حریم خصوصی برای شهروندان است. تحقیق حاضر با روش توصیفی–تحلیلی به تحلیل آیات و روایات پرداخته و در پاسخ به این پرسش که مبانی انسانشناسی حق بر حریم خصوصی در اسلام کدماند؟ به این نتیجه رسیده است که انتخابگری انسان و حقیقت روحانی او، کرامت ذاتی و میل فطری انسان به امنیت و خلوتگزینی حق حریم خصوصی را برای شهروندان اثبات میکند.
