چالش های هامون و راهبردهای نجات

نویسندگان

1 دانشیار گروه مطالعات منطقه ای دانشگاه تهران

2 دانش آموخته کارشناسی ارشد مطالعات منطقه ای دانشگاه تهران

doi
10.22059/ppolicy.2016.59234
چکیده

طی یک دهه اخیر، در جمهوری اسلامی ایران به دلایلی از قبیل کاهش حجم آب در اثر عوامل طبیعی و انسانی، ورود آلاینده‌های مختلف بیولوژیکی، شیمیایی و فیزیکی به محیط‌های تالابی و عدم رعایت حریم زیست‌محیطی و اکولوژیکی تالاب‌ها، تغییر کاربردی اراضی تالابی، عدم رعایت حقابه طبیعی محیط‌های طبیعی از سوی مجریان مختلف طرح‌های آبی، عدم ملاحظات زیست‌محیطی در اجرای پروژه‌های عمرانی و شکار و صید غیرمجاز و قاچاق، تالاب‌های کشور در معرض تهدیدات جدی قرار گرفته‌اند. هامون که به عنوان هفتمین تالاب بین­المللی جهان و بزرگ­ترین دریاچه آب شیرین کشور شناخت شده است، به دلایل مختلف به کانون بحرانی حرکت شن های روان تبدیل شده و موجب بروز معضلات عدیده اجتماعی و اقتصادی در منطقه شده است. بنابراین هدف از نگارش مقاله حاضر که با روش تحلیلی توصیفی محتوا انجام شده است بررسی چالش­های ­محیط زیستی موجود در هامون و سیاستهای زیست­محیطی جمهوری اسلامی ایران در این حوزه است. مقاله حاضر از دو بخش تشکیل شده است. در بخش اول به معرفی اهمیت زیست­محیطی هامون و چالش­های موجود در این منطقه پرداخته شده است و در بخش دوم ضمن بررسی سیاستهای زیست­محیطی جمهوری اسلامی ایران در این حوزه، سیاستهایی هم برای مقابله با چالش­ها ارائه شده است.