فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آسکوربیک­اسید یکی از مهم­ترین آنتی­اکسیدان‌های محلول در آب است که به­عنوان یک ملکول آنتی­اکسیدانی درگیر در تنش‌های زنده و غیرزنده گیاهان شناخته شده است. این پژوهش به­منظور بررسی تأثیر محلول­پاشی برگی آسکوربیک­اسید بر خصوصیات فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی و رشدی توت­فرنگی رقم سلوا تحت شرایط تنش شوری انجام شد. آزمایش به­صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملأ تصادفی با سه سطح کلریدسدیم (0، 15 و 30 میلی‌مولار) و سه سطح آسکوربیک­اسید (0، 5/1 و 3 میلی‌مولار) و با سه تکرار در شرایط کنترل شده گلخانه‌ای انجام گردید. نتایج نشان داد که در شرایط تنش، وزن تر و خشک برگ و ریشه کاهش و با محلول‌پاشی آسکوربیک‌اسید، به­طور معنی‌داری افزایش یافت. تنش شوری اثر کاهنده و معنی‌داری بر برخی خصوصیات فیزیولوژیکی از جمله محتوای آب نسبی برگ و کلروفیل a، b، کلروفیل کل داشت در حالی­که سبب افزایش نشت یونی شد. با تیمار برگی بوته‌ها با آسکوربیک‌اسید، محتوای آب نسبی برگ و کلروفیل a، b، کلروفیل کل به­طور معنی‌داری افزایش یافتند اما نشت یونی را کاهش داد. با افزایش غلظت کلریدسدیم میزان پرولین و کربوهیدرات‌های محلول افزایش یافتند. کاربرد آسکوربیک­اسید در شرایط شوری سبب افزایش کربوهیدرات‌های محلول شد درحالی­که تأثیر معنی‌داری بر محتوای پرولین برگ نداشت. پروتئین‌های محلول برگ با افزایش شوری کاهش چشمگیری را نشان دادند و با محلول‌پاشی آسکوربیک­اسید افزایش یافتند. براساس نتایج به­دست آمده از این پژوهش می­توان استفاده از آسکوربیک­اسید را به­منظور کاهش اثرات مضر کلرید سدیم بر گیاه توت­فرنگی توصیه نمود.