رانتهای نفتی، کارآفرینی و ساختار اداری دولت در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری کارآفرینی دانشگاه تهران
2 استاد اقتصاد دانشگاه تهران
3 دانشیار کارآفرینی دانشگاه تهران
doi
10.22059/ppolicy.2016.58585چکیده
در این مقاله فرضیه تاثیر متقابل رانتهای نفتی، کارآفرینی و ساختار اداری دولت در ایران مورد تحلیل قرار میگیرد. پرسشهای اصلی تحقیق عیارتند از آنکه (1) آیا وجود رانتهای نفتی سبب شده که دولتها در کشورهای در حال توسعه صادرکننده نفت (شامل ایران)، نیازی به اصلاح ساختار خود احساس نکنند و (2) آیا تمرکززدایی سبب افزایش بهرهبرداری از فرصتهای کارآفرینی میشود. روش تحقیق در این مقاله، توصیفی و علی-مقایسهای است. یافتههای تحقیق نشان میدهند که پاسخ به دو سئوال بالا مثبت است. بطور کلی دولتها در کشورهای در حال توسعه صادرکننده نفت با ایجاد و حفظ ساختاری رانتی و متمرکز محیط کسبوکاری را شکل میدهند که بر کارآفرینی اثر منفی دارد. انتظار میرود که در ساختار اداری نامتمرکز نسبت به متمرکز، سطح بهرهبرداری از فرصتهای کارآفرینی بالاتر باشد. دولت به منظور ارتقاء سطح کارآفرینی در کشور باید در درجه اول با اصلاح ساختار خود به یک ساختار نامتمرکز اقدام کند.
