تأثیر کاربرد کودهای گوگرد و روی بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت (Zea mays L.) تحت سطوح مختلف آبیاری
نویسندگان
1 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج
2 دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کردستان، سنندج
doi
چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر کاربرد کودهای گوگرد و روی، بر عملکرد و اجزای عملکرد ذرت تحت سطوح مختلف آبیاری، در بهار سال 1389، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه کردستان بهصورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در چهار تکرار به اجرا درآمد. سه سطح آبیاری شامل آبیاری کامل (2- بار)، تنش ملایم خشکی (7- بار) و تنش شدید خشکی (12- بار) بهعنوان سطوح فاکتور اصلی در نظر گرفته شدند. کود گوگرد در دو سطح صفر (شاهد) و 30 کیلوگرم در هکتار و کود روی در دو سطح صفر (شاهد) و یک کیلوگرم در هکتار بهصورت فاکتوریل در کرتهای فرعی قرار گرفتند. صفات مورد اندازهگیری عبارت بودند از: تعداد بلال در مترمربع، تعداد ردیف دانه در بلال، تعداد دانه در ردیف، تعداد دانه در بلال، وزن بلال، وزن چوب بلال، وزن دانههای هر بلال، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد ماده خشک و شاخص برداشت. نتایج نشان داد تنش خشکی باعث کاهش مقادیر کلیه صفات مورد بررسی گردید. اثر توأم سطوح آبیاری و کود گوگرد، صفات تعداد ردیف در بلال، تعداد دانه در ردیف، عملکرد دانه و عملکرد ماده خشک را بهطور معنیداری تحت تأثیر قرار داد. اثر متقابل کودهای گوگرد و روی نیز بر تعداد ردیف دانه در بلال و تعداد دانه در ردیف، معنیدار بود. کاربرد کود گوگرد در شرایط آبیاری کامل باعث افزایش عملکرد دانه و ماده خشک گردید و گوگرد اثرات تنش شدید خشکی روی عملکرد ذرت را نیز کاهش داد. کود روی در شرایط آبیاری کامل باعث افزایش مقادیر برخی از صفات گردید اما در اکثر صفات مورد مطالعه، نقشی در کاهش اثرات تنش خشکی نداشت.