مشروطیت پوپولیستی و مفهوم قانون اساسی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق، دانشگاه بوعلی سینا، همدان ایران
doi
10.22034/law.2025.66635.3474چکیده
قانون اساسی گرایی یا مشروطیت یکی از مفاهیم مهم دانش حقوق بهویژه در حقوق اساسی است. در خصوص این مفهوم برداشتهای زیادی در اندیشۀ حقوقی شکل گرفته است. یکی از انواع این مفهوم، مشروطیت پوپولیستی است که در یک دهۀ اخیر مورد توجه پژوهشگران حقوقی قرار گرفته است. نگارندۀ این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر مهمترین منابع در خصوص این مفهوم و نیز مطالعۀ تطبیقی موضوع در کشورهای مختلف بهدنبال پاسخ به این پرسش است که مشروطیت پوپولیستی چیست و چه ویژگیهایی دارد. قانون اساسی برای پوپولیستها دارای معنایی متفاوت با معنای رایج آن در نزد حقوقدانان است.؛ از این رو، برخی موضوعات مندرج در قوانین اساسی مانند دادرسی اساسی و انتخابات و قوۀ قضائیه مستقل در اندیشۀ پوپولیستی دگرگون میشوند. نگاه مشروطیت پوپولیستی به قانون اساسی ابزاری است. آنها با تکیه بر مفهوم مردم سعی در حذف نهادهای واسطه همچون نمایندگی دارند و با اندیشههای مرتبط با دموکراسی به مخالفت برمیخیزند. همچنین کوشش شده است که نسبت مشروطیت پوپولیستی با مفاهیم نزدیک و هممرزی چون مشروطیت سیاسی و مشروطیت مردمی مشخص گردد.