تعیین گسترۀ اصل منع تملک فضای ماورای جو در جریان فرایند خصوصیسازی فضا
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق عمومی دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
2 کارشناسی ارشدحقوق بین الملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22059/jlq.2014.50107چکیده
در ابتدای عصر فضا جامعۀ بینالمللی با چالش تعیین هنجارهای حاکم بر فعالیت انسانها در فضای ماورای جو روبرو بود. در این میان مسئلۀ حاکمیت، تملک و حقوق اموال در فضا یکی از پیچیدهترین مسائل پیش رو بود. پرسش این بود که آیا دولتها میتوانند حاکمیت سرزمینی خود بر کرۀ زمین را به فضای ماورای جو انتقال دهند و فضای ماورای جو و اجرام آسمانی را تملک کنند؟ راهحلی که در آن زمان پیشنهاد شد، ممنوعیت حاکمیت و تملک فضای ماورای جو و اجرام آسمانی بود. اما چندی است انسان بر کرۀ ماه قدم نهاده و مشتاقانه بهسوی اجرام آسمانی دیگر نیز پیش میرود تا جایی که نسبت به فضا رویکرد اقتصادی و تجاری یافته است. اکنون بار دیگر این پرسش از سوی جامعۀ بینالمللی مطرح شده است. در این شرایط لازم است بار دیگر اصل ممنوعیت تملک فضا بررسی شود.