بررسی شیوههای سیاستگذاری عمومی در توسعه متوازن مناطق تازه صنعتیشده: مطالعه موردی مناطق نفتخیز جنوب
نویسندگان
1 استادیار مهمان دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران
doi
10.22059/ppolicy.2015.57158چکیده
هنگامی که در سال 1287 خورشیدی نخستین چاه نفت در مسجدسلیمان فوران کرد، کسی گمان نمیبرد که این پدیده، نه تنها از اهمیتی ویژه در عرصههای اقتصادی و سیاسی کشور برخوردار خواهد بود، بلکه تاثیرات اجتماعی و فرهنگی گستردهای نیز در پی خواهد داشت. آنچه که با آغاز گسترش صنعت انرژی در مناطق جنوب ایران رخ داد، شکلگیری نوعی مدنیت صنعتی در مردمان ساکن در این مناطق و نیز مهاجرانی بود که از نقاط مختلف کشور، به این مناطق آمده و در بخشهای مختلف صنعتی و اجتماعی مشغول به کار شده بودند. این امر به تدریج زمینهساز شکلگیری هویتی نوین شد که تا به امروز همچنان تمایزی میان فرهنگ، آداب و رسوم مناطق صنعتی جنوب با سایر مناطق کشور پدید آورده است. نگارنده که به مدت دو سال در پروژهای در زمینه تاثیرات اجتماعی حضور صنایع نفت و گاز در مناطق جنوب ایران به انجام مطالعه در این حوزه پرداخته است، در مقاله حاضر تلاش دارد تا به بررسی شیوههای سیاستگذاری عمومی در زمینه دست ابی به توسعه متوازن مناطق صنعتی و ایجاد نوعی مدنّیت صنعتی میان کارکنان این صنایع و مردمان ساکن در این مناطق بپردازد.
