علتشناسی جنایی در سنجه حکمت اسلامی
نویسندگان
1 استادیار حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شیراز
doi
10.22099/jls.2018.23911.2243چکیده
اصل علیت یکی از اصول فلسفی مهمی است که نهتنها در اشیا و پدیدههای طبیعی، بلکه در رفتارهای انسانی و ازجمله رفتارهای بزهکارانه نیز جاری است؛ گرچه چگونگی تحلیل آن در رفتارهای انسانی، متفاوت از اشیا و پدیدههای طبیعی است. رویکرد علتشناسی جنایی با توجه به مبانی معرفتی خود، توانایی این تحلیل را نداشته است. این مقاله به نقد و بررسی علتشناسی جنایی بر اساس حکمت اسلامی پرداخته و مهمترین نقاط ضعف این رویکرد در این خصوص را بدین شرح برمیشمرد: عدم تمایز و یا خلط بین مفهوم «علت» و «شرایط و معدات»، اکتفا به علتکاوی و غفلت از دلیلیابی و معناکاوی، علتشناسی بر اساس پیشفرض و طرح ذهنی قبلی پژوهشگر، اعتقاد به تعینیافته بودن رفتار بزهکارانه، نفی اسباب غیرطبیعی در ارتکاب بزهکاری، تغییر موقف از علت غایی به علت فاعلی مادی و تمرکز بر علیت اعدادی به جای علیت حقیقی و ایجادی.