تأثیر مالیشدن شرکتها بر کارایی سرمایهگذاری: نقش تعدیلی ویژگیهای هیئتمدیره و ساختار مالکیتی
نویسندگان
1 گروه حسابداری، دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد حسابداری، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22099/jaa.2026.53593.2527چکیده
وجود بازارها و ابزارهای مالی متنوع، علاوه بر افزایش گزینههای پیشروی مدیران، فرصت فعالیتهای سوداگرانه را نیز فراهم میکند. بر اساس تئوری تضاد منافع، مدیران ممکن است بیشتر به منافع شخصی خود توجه کرده و کمتر به منافع سهامداران و مالکان شرکت بیندیشند. استفاده از ابزارهای مالی در شرکتهای غیرمالی میتواند سود کوتاهمدت شرکتها را افزایش دهد، اما آنها را از سرمایهگذاری در فعالیتهای اصلی و بلندمدت کسبوکار دور کند. هدف این پژوهش بررسی تأثیر مالیشدن شرکتها بر کارایی سرمایهگذاری با درنظرگرفتن ویژگیهای هیئتمدیره و ساختار مالکیتی است. بدین منظور چهار فرضیه تدوین شده که با استفاده از روش نمونهگیری غربالگری، تعداد ۱۶۳ شرکت فعال در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی ۱۳۹۲ الی ۱۴۰۲ انتخاب شدند. فرضیهها با بهرهگیری از روش رگرسیون خطی چند متغیره به روش دادههای ترکیبی و کنترل اثرات سال و صنعت مورد آزمون قرار گرفتند. نتایج نشان داد که مالیشدن شرکتها بر کارایی سرمایهگذاری تأثیر منفی دارد و استقلال هیئتمدیره این اثر منفی را کاهش میدهد. درعینحال، تخصص اعضای هیئتمدیره و حضور سهامداران دولتی تأثیری بر رابطه مالیشدن و کارایی سرمایهگذاری نداشت. این یافتهها ضمن تقویت ادبیات مالیشدن شرکتها و کارایی سرمایهگذاری، نشان میدهد که ویژگیهای سازمانی و ساختار حاکمیتی میتوانند رفتار مالی مدیران و تخصیص بهینه منابع را تعدیل کنند. علاوه بر این، نتایج میتوانند به مدیران کمک کنند تصمیمات سرمایهگذاری آگاهانهتر اتخاذ کنند و سیاستگذاران را در طراحی مقررات بازار مالی و نظارت بر شرکتها راهنمایی کنند.