آثار قرارداد تأمین مالی دعوی از سوی شخص ثالث نسبت به طرفین قرارداد داوری در وضعیت تعارض منافع
نویسندگان
1 دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22034/law.2025.62779.3405چکیده
تأمین مالی ثالث، نهادی است که در آن شخصی که طرف قرارداد نیست، وجه یا سایر حمایتهای مادی را فراهم میکند تا طرف دعوی بتواند دعوی را طرح نماید. علاوه بر مزایایی که تأمین مالی شخص ثالث مانند افزایش دسترسی به عدالت دارد، برخی از حقوقدانان نگران مخاطراتی هستند که این نهاد میتواند ایجاد نماید؛ از جملۀ این مخاطرات تعارض منافع است. تعارض منافع بیشتر بین داوران و طرفهای دعوی حاصل میشود. هرچه انواع تأمینکنندگان بیشتر شود، روابط بیشتری ایجاد میشود که زمینههای بروز تعارض را افزایش میدهد. نگارندۀ نوشتار حاضر با روش توصیفی- تحلیلی، آثار تأمین مالی شخص ثالث را در وضعیت تعارض منافع بررسی نموده است. ازجمله نتایج تحقیق اینکه تعارض منافع ممکن است با داور یا یکی از طرفین دعوی رخ دهد که هرکدام تأثیر متفاوتی بر رسیدگی دارند. درحالی که تعارض منافع داور تهدید برای رأی داوری است، تعارض منافع ممکن است به حقوق طرفین دعوی آسیب وارد سازد. برای تعارض منافع داور، این سه طریق باید پی گرفته شود: افشای قرارداد تأمین مالی ثالث، سلب صلاحیت داور، و افشای تعارض منافع. طرفین دعوی باید قرارداد تأمین مالی را برای داور افشا کنند و داور باید حقایق یا شرایطی را که باعث شک و تردید در بیطرفی و استقلال وی میشود، فاش سازد. برای تعارض منافع طرفین دعوی، اجرای قوانینِ رفتار حرفهای برای وکلا و تأمینکنندگان پیشنهاد میشود تا در صورت وقوع سوء رفتار، موجب مسئولیت شود.