مقایسه اقتصادی شیرین کردن آب خلیج فارس با استفاده از انرژیهای نو و فسیلی
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 مدیر گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر
3 دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد انرژی دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22054/eenr.2016.8410چکیده
به منظور پاسخگویی به تقاضای در حال رشد آب و کاهش رشد شکاف بین عرضه و تقاضای آبفرایندهای نمکزدایی میتواند یکی از گزینههای مؤثر باشد. نمکزدایی آب دریا یکی از فناوریهای اصلی تولید آب در سراسر جهان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی امکانسنجی اقتصادی شیرینکردن آب خلیج فارس از منظر انرژیهای نو و فسیلی در سال 1392 صورت گرفته و برای این منظور از مدل هزینه چرخه عمر استفاده شده است. نتایج حاکی از آن است که استفاده از سوخت دیزل یا به عبارت دیگر سوختهای فسیلی در مقایسه با انرژی خورشیدی، برای فرآیند آبشیرینکن اقتصادی نمیباشد. ارزش فعلی خالص در سناریوی با وام با نرخ تنزیل خصوصی انرژی خورشیدی برابر با 31/4776 میلیون ریال و دارای توجیهپذیری اقتصادی است و در سوخت دیزلی برابر با64/2970- میلیون ریال میباشد و فاقد توجیه پذیری اقتصادی است. حساسیت طرح آب شیرین کن سوختهای فسیلی نسبت به قیمت فروش آب شیرین در حد کمی میباشد و این نتیجه در استفاده از انرژی خورشیدی با روندی افزایشی رو به رو است ولی حساسیت طرح آب شیرینکن انرژیهای نو نسبت به قیمت فروش آب شیرین در حد زیادی میباشد زیرا میزان تغییرات بسیار بالا بوده است. همچنین نتایج بیانگر آن است که هزینه متوسط که در دوحالت انرژی خورشیدی و دیزلی برای قیمت آب شیرین به دست آمده، در حالت انرژی خورشیدی به مراتب کمتر بوده است.