مطالعه اتنوبوتانی گیاهان دارویی شهرستان باوی (استان خوزستان)، ایران
نویسندگان
1 گروه علوم گیاهی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 گروه زیست شناسی سلولی و مولکولی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه کوثر بجنورد، بجنورد، ایران.
3 گروه علوم گیاهی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
4 گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.
doi
10.22091/ethc.2025.12414.1055چکیده
هدف: امروزه با بروز عوارض جانبی برای بسیاری از داروهای شیمیایی، محققان توجه ویژهای به گردآوری دانش مردمان بومی و درمانهای گیاهی نمودهاند. مطالعات اتنوبوتانی در خوزستان به سبب تنوع قومی و نژادی و حاصلخیزی این استان، حائز اهمیت است. این پژوهش، به منظور مستندسازی دانش گیاه مردمشناسی افراد بومی شهرستان باوی استان خوزستان، انجام شده است.مواد و روشها: جهت گردآوری اطلاعات از شیوه مصاحبه سازمانیافته و تکمیل پرسشنامه استفاده شد. در این پژوهش 36 نفر آگاه محلی و همچنین عطاریهای منطقه مشارکت نمودند. در تجزیه و تحلیل اطلاعات حاصل از پرسشنامهها، تعداد استفاده برای هر گیاه، فراوانی ارجاعات (Frequency of Citation) و شاخص فراوانی نسبی ارجاعات (Relative Frequency Citation) محاسبه شد. شاخص گزارش استفاده (Use Report) و شاخص اهمیت فرهنگی (Cultural Importance) محاسبه شدند.نتایج: مجموعهای از 61 گونه گیاهی متعلق به 33 تیره شناسایی شدند. بیشترین اندام مورد استفاده در این گیاهان برگ میباشد. بیشترین تعداد گونه در ارتباط با درمان بیماریهای گوارشی بودند. بیشترین فراوانی مصرف را گیاهان تیره کاسنیان (Asteraceae) و تاجخروسیان (Amaranthaceae) داشتند. از بین گونههای گزارششده Persicaria maculosa Gray، Cupressus sempervirens L.و Cyperus rotundus L. دارای بیشترین فراوانی ارجاعات بودند.نتیجهگیری: مستندسازی دانش بومی مردمان شهرستان باوی میتواند سبب حفظ میراث فرهنگی و دانش و باورهای مردم منطقه شده و زمینهساز توسعه پایدار محیط زیست گردد.