تعهد به همکاری در قراردادهای ارائۀ خدمت

نویسندگان

1 استادیار گروه خصوصی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران

2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران .

doi
10.22034/law.2025.62199.3395
چکیده

تعهد به همکاری ازجمله تعهدات قراردادی است که بر طبق آن، طرفین مکلف‌اند در راستای اجرای قرارداد و به جهت رسیدن به اهداف قراردادی مدنظر خود با یکدیگر همکاری نمایند. این تعهد مختص قراردادهای کالا نبوده، در قراردادهای ارائۀ خدمت نیز بر هر دو طرف قرارداد بار می‌شود. با این حال، نظر به تفاوت‌های موجود میان قراردادهای کالا و خدمات از جهت موضوع قرارداد و فرایند اجرای تعهد و همچنین نقش پررنگ دریافت‌کنندۀ خدمت در تسهیل اجرای تعهدات طرف مقابل، نگارندگان پژوهش حاضر در تلاش‌اند تا به شیوة توصیفی و تحلیلی، در کنار بررسی مفهوم و ارائة معیارهایی در خصوص شناسایی مصادیق این تعهد، به بررسی مبانی تعهد به همکاری دریافت‌کنندة خدمت بپردازند و به این پرسش پاسخ دهند که آیا جایگاه تعهد به همکاری در قراردادهای ارائة خدمت با سایر قراردادها متفاوت است؟ و اگر پاسخ مثبت است، این تفاوت چه تأثیری بر سایر قواعد حاکم بر این تعهد خواهد داشت؟ نتایج این مطالعه حاکی از آن است که در قراردادهای خدمات، اولاً به جهت ملموس نبودن موضوع قرارداد و ثانیاً به سبب طولانی بودن فرایند اجرای تعهد، جدای از لزوم همکاری طرفین قرارداد و به‌ویژه دریافت‌کنندۀ خدمت، تفاوت‌هایی در قواعد حاکم بر تعهد یادشده ازجمله ضمانت اجرای نقض آن مشاهده می‌‌شود که از این حیث، قراردادهای کالا و خدمات را متمایز می‌سازد. البته، حمایت از حقوق دریافت‌کنندة خدمت ایجاب می‌نماید که تعهد وی به همکاری ضابطه‌مند بوده، برای تشخیص مصادیق تعهد به همکاری وی به معیارهایی همچون معیار «ضرورت» توجه شود.