انعکاس «دکترین سوء‌استفاده از فرایند دادرسی» در اسناد مؤسس نهادهای حل‌و‌فصل اختلاف بین‌المللی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایران

2 دانشیار گروه حقوق بین الملل، دانشکده حقوق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

doi
10.22034/law.2025.60127.3359
چکیده

دکترین سوء‌‌استفاده از فرایند دادرسی، مفهومی پر از ابهام است که که اسناد مؤسس هیچ‌یک از نهادهای حل‌و‌فصل اختلاف بین‌المللی تعریفی از آن و یا معیاری برای اثباتش بیان نکرده‌اند؛ تنها تعدادی از این نهادها به قابلیت اعمال آن در رسیدگی‌های خود تصریح کرده‌اند. اما این نهادها با وجود داشتن مقررۀ صریح نیز رویکرد احتیاط‌آمیزی در برخورد با این دکترین دارند. با این حال، دیوان اروپایی حقوق بشر در برخورد با دکترین سوء‌استفاده از فرایند دادرسی تلاش کرده است تا به‌طور کامل‌تری نسبت به سایر نهاد‌های حل‌و‌فصل اختلاف بین‌المللی آن را تبیین کند. با اینکه مرجع و منبع مورد استناد این نهادها در برخورد با این دکترین بیانات دیوان بین‌المللی دادگستری در آرای صادره‌اش است، اما خود دیوان مقررۀ صریحی در این باره ندارد. از این رو نگارندگان این مقاله با روش توصیفی و با بررسی مقررات و اسناد مؤسس گوناگون، به‌خصوص راهنمای عملی دیوان اروپایی حقوق بشر که البته الزام‌آور نیست، به‌دنبال شناخت هرچه بیشتر مفهوم دکترین سوء‌استفاده از فرایند دادرسی و معیارهای اعمال و اجرای آن در نهادهای حل‌و‌فصل اختلاف هستند.