تعامل مصونیت دولتها و قواعد آمره در پرتو رأی مصونیت صلاحیتی 2012
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه بوعلی سینا
doi
10.22059/jlq.2013.36047چکیده
در خصوص ارتباط و یا تأثیر قواعد آمره بر مصونیت دولتها، دو دیدگاه وجود دارد. گروهی به برتری قواعد آمره بر قواعد عادی حقوق بینالملل، از جمله مصونیت دولتها اعتقاد دارند. به باور آنها لزوم رعایت قاعدۀ آمره مانع اعطای مصونیت در محاکم ملی میگردد و دستهای دیگر از حقوقدانان رعایت مصونیت دولتها را حتی در موارد نقض قواعد آمره لازم میدانند. این دسته از حقوقدانان معتقدند که قواعد آمره ناظر به تنظیم رفتار ماهوی، و قاعدۀ مصونیت دولتها به تنظیم قواعد شکلی مرتبط است. به عبارت دیگر، حامیان این رهیافت بر این باورند که میان قواعد آمره و قاعدۀ مصونیت دولتها تعارضی وجود ندارد، زیرا قاعدۀ مصونیت دولتها به حوزۀ اجرای قواعد ماهوی مربوط میشود و به محتوای قواعد آمره نمیپردازد و به آن ارتباطی ندارد. دیوان بینالمللی دادگستری در رأی مصونیت صلاحیتی 2012 از رهیافت اخیر حمایت کرده است.