تدوین الگوی بومی شهر خلاق گردشگری؛ نمونه موردی شهر بابلسر

نویسندگان

1 گروه شهرسازی، واحد نجف‌آباد،دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

2 گروه شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران. و گروه شهرسازی، دانشگاه هنر، اصفهان، ایران.

3 استادیار گروه جغرافیا،دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد

4 دانشجوی دکتری، گروه شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف ‌آباد، ایران.

5 گروه جغرافیا، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

doi
10.22034/jgeoq.2024.255755.2804
چکیده

گردشگری شهری با محور خلاقیت، کیفیت زندگی و رفاه شهروندان رویکردی در توسعه شهری است که شهرها، از آن، جهت دستیابی توسعه پایدار شهری بهره برده‌اند. گردشگری خلاق تاثیر مثبتی بر انسجام جامعه محلی دارد و بر تعامل گردشگری و میزبان موثر است و منجر به قصد سفر مجدد گردشگری می‌گردد. امکان توسعه گردشگری خلاق شهرهایی نظیر بابلسر با توجه به ویژگی‌های اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، زیست محیطی و علمی و تنوع بالای گونه‌های گردشگری وجود دارد.با توجه به اهمیت موضوع این پژوهش به تدوین الگوی بومی شهرخلاق گردشگری با اولویت‌بندی بهره‌گیری از ویژگی‌های بابلسر پرداخته شد. با کمک روش اسنادی و کتابخانه‌ای مفهوم شهر خلاق گردشگری از دیدگاه نظری، تعاریف اندیشمندان و مفاهیم وابسته بررسی شد.مدل‌ها و شاخص‌های شهر خلاق گردشگری شناسایی و مولفه‌های مطرح در این زمینه استخراج گردید. برای استخراج عامل‌های تاثیرگذار و پتانسیل‌های بالقوه بابلسر در زمینه گردشگری از مدل تحلیل عاملی در محیط نرم افزار SPSS بهره گرفته و عامل‌ها و بارهای عاملی هر یک از آن‌ها در تدوین الگوی بومی شهر خلاق گردشگری بابلسر استخراج شد. نتایج نشان می‌دهد عامل فرآیندهای کسب و کار با بارعاملی 16.247 بیشترین اهمیت را دربین شاخص‌های بومی گردشگری خلاق دارد. عامل‌های تفکر خلاق و نوآورانه، و سرمایه فرهنگی و معنوی نیز با بار عاملی 13.229 و 8.76 رتبه دوم و سوم را به خود اختصاص داده‌اند. زیرساخت‌های پایدار، جذابیت و تنوع، سنت و هویت، کیفیت گردشگری، دانش، آموزش، عمق بخشیدن به گردشگری، تعدد و تنوع محصولات،مشارکت‌جویی دیگر عامل‌های موثر در تدوین الگوی بومی شهر خلاق گردشگری بابلسر می‌باشند.