پایان واقعی و حکمی قراردادهای معلق با نگاهی به حقوق فرانسه
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق خصوصی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشجوی دکتری گروه حقوق خصوصی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی
3 مدعو گروه حقوق خصوصی ، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی
4 دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه اصفهان
doi
10.22099/jls.2018.24657.2314چکیده
از جمله انواع عقود به تصریح قانونگذار، عقد معلق است. در حالی که مسئله چگونگی پایان دوره تعلیق، مورد تصریح قانون ایران واقع نشده، با نگرشی به ماده 3-1304 قانون مدنی جدید فرانسه چنین به نظر میرسد که به دو شیوه، وضعیت تعلیق در عقود به انتها میرسد. در این نوشتار ضمن معرفی این دو شیوه به «پایان واقعی» و «پایان حکمی» دوره تعلیق، ثابت گردیده که شیوههای پایان دوره تعلیق منطبق بر مبانی نظام حقوقی ایران میباشند. به این ترتیب که پایان واقعی نوعی تحقق اراده طرفین قرارداد و پایان حکمی اعمال قواعد مسئولیت مدنی است. لیکن امکان استناد به قواعد چگونگی پایان دوره تعلیق محتاج شناخت شرایط ویژهای است که در این نوشتار به آن توجه شده است.
