بررسی مفهوم دفاع مشروع در پرتو حملات سایبری (با تأکید بر حمله استاکسنت به تأسیسات هستهای ایران)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد حقوق بینالملل، دانشگاه قم، قم، ایران
2 قاضی دادگستری
doi
10.22099/jls.2018.23191.2178چکیده
یکی از شیوههای نوین تخاصم درصحنه بینالمللی، حملاتی است که در بستر فضای سایبری صورت میگیرد، هرچند این حملات پتانسیل ایجاد تلفات گسترده و خسارات وسیع را دارند اما سرعت بالای تغییرات در این حوزه موجب گردیده است که حقوق بینالملل از وضع قواعد جدید متناسب با فضای سایبری عاجز بماند. توسل به مفهوم دفاع مشروع نیز در خصوص این حملات مورد تردید واقع شده و امکان اعمال این حق در این فضا به استناد ماده 51 منشور ملل متحد و یا حقوق بینالملل عرفی از مهمترین پرسشهایی است که بیپاسخ مانده است. به نظر میرسد در صورتی که حملات سایبری به زیرساختهای حیاتی یک کشور نفوذ کرده و پتانسیل ایجاد تخریب و اضمحلال در حد یک حمله مسلحانه را داشته باشند، مسلحانه فرض شده و دولت قربانی از حق دفاع مشروع برخوردار خواهد بود. در خصوص حمله کرم رایانهای استاکسنت در سال 2010 به تأسیسات هستهای ایران، صرفنظر از مسئله انتساب آن به عنوان یک امر موضوعی، حق دفاع مشروع قابل اثبات است.
