تحلیل عنصر لحن در داستانکهای تکآیهای قرآن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول) hezarkhanimaryam@iran.ir
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. Ashrafi@atu.ac.ir
doi
10.22083/jccs.2023.388953.3720چکیده
لحن یکی از عناصر داستان است که قدرت انتقال مفاهیم و احساسات را افزایش میدهد و موجب میشود تا معانی ضمنی کلام بهتر فهمیده شود. لحن، رنگ یا معنای احساسی اثر ادبی است که توسط گوینده به مخاطب القا میشود و از نوع ترکیب واژگانی که گوینده بهکار میبرد، ساخته میشود. این عنصر بهوسیله نوع بیان واژهها و جملهها به فضاسازی داستان کمک میکند و در ذهن مخاطب تأثیر میگذارد. مقاله پیشرو به عوامل ایجاد لحن، تغییر و تنوع لحن و اهمیت و نقش آن در داستانکهای تکآیهای قرآن با شیوه توصیفی ـ تحلیلی میپردازد. از نظر محتوایی لحن کلی داستانکهای قرآنی، تعلیمی ـ واعظانه است اما لحنهای جزئی فراوانی چون لحن متعجبانه، تحقیرآمیز، نادمانه، دعایی و ملتمسانه، هشداردهنده، استدلالی، ترغیبی، بشارتآمیز، مصرانه، تأسفآمیز در این داستانکها نیز دیده میشود. از میان عناصر زبانی، فرایند انتخاب واژگان و ترکیب جملات، اوزان و هجاها مهمترین عوامل مؤثر در ایجاد لحن داستانکها را شکل میدهد. بیان لحن در داستانکها به شکل غیرصریح است و داستانکها از طریق عنصر لحن، علاوه بر نوشتن داستان و زینت و آراستن کلام، به دنبال انتقاد از برخی عقاید، رفتارها و ترغیب به اهداف خود میباشد که در اغلب لحن تعلیمی در سرتاسر داستانکها نمود دارد.