مجازیشدن کلاس درس و فرهنگ دانشگاهی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی، تهران، ایران (نویسندۀ مسئول).fatemeh.lo83@gmail.com
2 استاد برنامهریزی آموزش عالی، مؤسسه پژوهش و برنامهریزی آموزش عالی، تهران، ایران.M_farasatkhah@irphe.ir
3 دانشیار روانشناسیتربیتی، مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی، تهران، ایران. .ebrahimabadi@iscs.ac.ir
4 استاد علوم اجتماعی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.sbastani@alzahra.ac.ir
doi
10.22083/jccs.2023.362674.3675چکیده
مصرف رسانههای نوین یکی از مهمترین عرصههای فرهنگی در زندگی روزمره است. گسترش و رواج ارتباطات آنی و پیوسته بهسرعت عرصههای مختلف زندگی روزمره را تحتتأثیر قرار داده است. امروزه حضور دائم فناوریهای مجازی در محیطهای دانشگاهی بهسختی قابلانکار است. در این میان، دانشگاه نیز ماهیت و معنای پیشین خود را از دست داده است و همین امر بهویژه سبب تغییر در کارکرد و نسبت دانشگاه شده است. هدف این مقاله، بررسی رابطه بین مجازیشدن کلاس درس و فرهنگ دانشگاهی در دوران کروناست. پارادایم پژوهش کمی و روش تحقیق، پیمایش بوده است. جامعۀ آماری تحقیق، دانشگاههای دولتی شهر تهران در سه دسته دانشگاه حضوری، نیمهحضوری و غیرحضوری است. حجم نمونه تحقیق برابر با 385 نفر میباشد. در این پژوهش ابتدا از نمونهگیری تصادفی خوشهای و سپس از نمونهگیری احتمالی متناسب با حجم استفاده شده است. مدل پژوهش با استفاده از نرمافزار لیزرل آزمون شد. نتایج بیانگر آن است که فرایند مجازیشدن از طریق تأثیر بر متغیر ارتباطات به عنوان متغیر میانی بر فرهنگ دانشگاهی و ابعاد آن همچون سبک زندگی، فرهنگ سازمانی و ... تأثیر معناداری دارد. باید گفت، ارتباطات واسطهای است که بین مجازیشدن و ابعاد مختلف فرهنگ دانشگاهی میانجیگری میکند. آنچه از یافتهها برداشت میشود این است که این فرایند، دگرگونی بنیادینی را در تعاملات و ارتباطات انسانی ایجاد کرده است و این دگرگونی در تعاملات به سایر ابعاد زندگی و فرهنگ دانشگاهی نیز سرایت کرده است.
