نقش آموزش مطالعات اجتماعی در شکل دهی به هویت ملّی و محلی
نویسندگان
1 گروه علوم اجتماعی،دانشگاه بوعلی سینا،همدان،ایران.
2 گروه آموزش روانشناسی و مشاوره،دانشگاه پیام نور،کرمانشاه،ایران.
3 دانشیار گروه علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه پیام نور،تهران،ایران.
4 دکتری علوم اجتماعی ،دبیر جامعه شناسی،کرمانشاه ،ایران.
doi
10.48310/jcdr.2025.20253.1210چکیده
پیشینه و هدف: هویت ملّی و محلی از ابعاد بنیادین هویت اجتماعی محسوب میشوند که آموزش رسمی، بهویژه مطالعات اجتماعی، میتواند در تقویت آنها نقشآفرین باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش مطالعات اجتماعی در شکلدهی به هویت ملّی و محلی دانشآموزان شهر کرمانشاه، انجام شده است روش: رویکرد پژوهش حاضر کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون یا تماتیک به شیوه ای هدفمند با 30 نفر از دانش آموزان و معلمانِ متوسطه اول باتجربه و سنوات بالا تا اشباع نظری داده ها با مشارکت کنندگان مصاحبه به عمل آمده است.از ابزارهای اعتبار سنجی مد نظر لینکلن و گوبا (1985) که از روش های معتبر برای سنجش داده های کیفی است، استفاده شده است. یافتهها: نشان داد آموزشهای رسمی بیشتر بر تقویت هویت ملّی از طریق نمادهایی چون انقلاب اسلامی، دفاع مقدس، پرچم و سرود ملّی تمرکز دارند و موجب افزایش حس تعلق ملّی شدهاند. در مقابل، هویت محلی در محتوای درسی کمتر بازنمایی شده است؛ امری که به تضعیف احساس تعلق محلی انجامیده است. از جمله موانع این وضعیت میتوان به روشهای تدریس سنتی، کمبود منابع بومی و نبود انعطاف در برنامه درسی اشاره کرد. نتیجه: نتایج نشان می دهد که توجه به ابعاد هویت محلی در کنار هویت ملّی در مدرسه و محیط های رسمی آموزش، زمینه سازِ آشنایی دانش آموزان با فرهنگ و سُنن خویش و تعلق بومی و وطنی خواهد شد.