تحلیلی بر رضایت از کیفیت زندگی در مناطق مرکزی شهرها (نمونة موردی: تأثیرات متغیرهای فردی در کیفیت زندگی ساکنین محلات مرکزی شهر اردبیل)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه اصفهان
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jhgr.2020.289189.1008012چکیده
اندازه گیری میزان رضایت از کیفیت زندگی پیچیده است و به بسیاری از عوامل بستگی دارد. همچنین، درک میزان رضایت از سوی هر شخص و در شرایط مختلف شخصی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، و فیزیکی متفاوت است. درواقع، اضافه کردن ویژگی های شخصی به تجزیه و تحلیل ها قدرت پیشبینی را بالاتر می برد. بنابراین، هدف اصلی از تحقیق حاضر بررسی وضعیت کیفیت زندگی در محلات مرکزی شهر اردبیل و تبیین ویژگی های فردی تأثیرگذار در ادراک شهروندان از کیفیت زندگی (در چهار بُعد فرهنگی و اجتماعی، کالبدی، اقتصادی، و زیستی) در قالب دیدگاه مکتب جغرافیای رفتار فضایی است. روش پژوهش حاضر توصیفی و تحلیلی بر مبنای شیوة مطالعات میدانی است. برای گردآوری داده ها از پرسشنامة پژوهشگرساخته استفاده شده است. روایی پرسشنامه را متخصصان حوزة تخصصی و خبرگان تأیید کردند و پایایی آن نیز به وسیلة آلفای کرونباخ انجام گرفت که میزان اعتبار آن 726/0 محاسبه شد. جامعة آماری تحقیق همة ساکنان بالای دوازده سال واقع در شش محلة مرکزی شهر اردبیل (محلات شهری عالیقاپو یا دروازه، سرچشمه، طوی، گازران، اوچدکان، و پیرعبدالملک) است. حجم نمونة مورد مطالعه بر اساس فرمول کوکران 384 نفر برآورد شد که هر یک از نمونه ها تصادفی انتخاب و مصاحبه شدند. نتایج حاصل از طریق نرم افزار SPSS تحلیل شد. میانگین رضایت مجموع شاخص های مورد بررسی (اقتصادی، زیست محیطی، اجتماعی، و کالبدی) عددی معادل 90/2 را نمایش می دهد که حاکی از رضایت نسبی از کیفیت زندگی کلی ساکنان در محلات است. همچنین، بر اساس یافته ها، متغیرهای مستقل جنسیت، سن، میزان تحصیلات، وضعیت سکونتی ساکنان، محل تولد و مدت سکونت ساکنان با مجموع سطح کیفیت زندگی معنادار است.