تحلیلی بر رضایت از کیفیت زندگی در مناطق مرکزی شهرها (نمونة موردی: تأثیرات متغیرهای فردی در کیفیت زندگی ساکنین محلات مرکزی شهر اردبیل)

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه‏ریزی شهری دانشگاه اصفهان

2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه‏ریزی شهری دانشگاه اصفهان

doi
10.22059/jhgr.2020.289189.1008012
چکیده

اندازه‏ گیری میزان رضایت از کیفیت زندگی پیچیده است و به بسیاری از عوامل بستگی دارد. همچنین، درک میزان رضایت از سوی هر شخص و در شرایط مختلف شخصی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، و فیزیکی متفاوت است. درواقع، اضافه‏ کردن ویژگی ‏های شخصی به تجزیه و تحلیل‏ ها قدرت پیش‏بینی را بالاتر می‏ برد. بنابراین، هدف اصلی از تحقیق حاضر بررسی وضعیت کیفیت زندگی در محلات مرکزی شهر اردبیل و تبیین ویژگی ‏های فردی تأثیرگذار در ادراک شهروندان از کیفیت زندگی (در چهار بُعد فرهنگی و اجتماعی، کالبدی، اقتصادی، و زیستی) در قالب دیدگاه مکتب جغرافیای رفتار فضایی است. روش پژوهش حاضر توصیفی و تحلیلی بر مبنای شیوة مطالعات میدانی است. برای گردآوری داده ‏ها از پرسش‏نامة پژوهشگرساخته استفاده شده است. روایی پرسش‏نامه را متخصصان حوزة تخصصی و خبرگان تأیید کردند و پایایی آن نیز به وسیلة آلفای کرونباخ انجام گرفت که میزان اعتبار آن 726/0 محاسبه شد. جامعة آماری تحقیق همة ساکنان بالای دوازده سال واقع در شش محلة مرکزی شهر اردبیل (محلات شهری عالی‏قاپو یا دروازه، سرچشمه، طوی، گازران، اوچدکان، و پیرعبدالملک) است. حجم نمونة مورد مطالعه بر اساس فرمول کوکران 384 نفر برآورد شد که هر یک از نمونه‏ ها تصادفی انتخاب و مصاحبه شدند. نتایج حاصل از طریق نرم ‏افزار SPSS تحلیل شد. میانگین رضایت مجموع شاخص‏ های مورد بررسی (اقتصادی، زیست‏ محیطی، اجتماعی، و کالبدی) عددی معادل 90/2 را نمایش می‏ دهد که حاکی از رضایت نسبی از کیفیت زندگی کلی ساکنان در محلات است. همچنین، بر اساس یافته ‏ها، متغیرهای مستقل جنسیت، سن، میزان تحصیلات، وضعیت سکونتی ساکنان، محل تولد و مدت سکونت ساکنان با مجموع سطح کیفیت زندگی معنادار است.