پیشبینی تغییر رفتار باروری زنان در استان تهران بر اساس رویکرد فرهنگی با استفاده از مدلسازی عامل بنیان
نویسندگان
1 استاد جمعیتشناسی، گروه جمعیت شناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران. تهران. استاد مدعو، موسسه مطالعات جمعیتی، دانشگاه ملی استرالیا، کانبرا، استرالیا. (نویسنده مسئول) mabbasi@ut.ac.ir
2 استادیار جمعیتشناسی، گروه جمعیتشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران. تهران . ایران. nasibeh.esmaeli@ut.ac.ir
doi
10.22083/jccs.2023.362341.3654چکیده
با توجه به کاهش باروری در سالهای اخیر و همزمانی آن با تغییرات نگرشی و فرهنگی مقاله پیشرو بررسی و پیشبینی رفتار باروری زنان استان تهران با استفاده از مدلسازی عامل بنیان و تمرکز بر رویکرد فرهنگی در قالب سناریوهای تغییر نگرش به سقطجنین، اهمیت دینداری و تأثیر وسایل ارتباطجمعی را مورد توجه قرار میدهد. در ساخت مدل عامل بنیان دادههای تهیّه شده در طرح بررسی تحولات باروری (1396) مورد استفاده قرار گرفت. فرایند پیادهسازی عاملها و اجرای شبیهسازی در نرمافزار انی لاجیک انجام شد. نتایج شبیهسازی، میزان باروری کل زنان استان تهران را 06/1 فرزند در سال 1408 پیشبینی مینماید. در بخش دیگری از شبیهسازیها با فرض سناریوهای افزایش و کاهش اهمیت دینداری زنان این عدد به ترتیب به مقادیر 07/1 و 03/1 فرزند میرسد. در صورت تحقق سناریوی افزایش و کاهش نگرش مثبت به سقطجنین میزان باروری به ترتیب اعداد 02/1 و 07/1 فرزند را به خود اختصاص خواهد داد و اگر افزایش آگاهی و اقناعسازی توسط رسانههای جمعی نیز در نظر گرفته شود میزان باروری کل به 16/1 فرزند خواهد رسید. البته با توجه به افزایش سواد و آگاهی جامعه هدف و نیاز به برنامهریزی مبتنی بر شواهد علمی، رسانه زمانی میتواند بهعنوان بازویی توانا در راستای سیاستهای افزایش باروری کارآمد باشد که نخبگان متخصص نسبت به آن اقناع شده و با مخاطبین گفتمان اقناعی داشته باشند. این مهم باید همواره مورد توجه سیاستگذاران و برنامهریزان قرار گیرد.