بررسی تاثیر نوع محیط کشت و برخی ترکیبات بیوشیمیایی روی پرآوری درون شیشه‌ای سیب پا کوتاه گمی‌الماسی Malus domestica borkh

نویسندگان

1 کارشناس ارشد بیوتکنولوژی، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه

2 استادیار گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان

3 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه

4 دانشیار پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران

doi
چکیده

پرآوری گیاهان مختلف در شرایط درون شیشه­ای برای ریز ازدیادی و مطالعات درون شیشه­ای امری الزامی است. بهینه­سازی و افزایش پرآوری شاخه موضوع پایه­ای برای ریز ازدیادی است و در این زمینه بیشتر مطالعات روی نوع محیط پایه و هم­چنین ترکیباتی که در محیط کشت استفاده می‌شوند متمرکز شده است. سیب گمی الماسی یک پایه پاکوتاه سیب است که در شمال غرب ایران رشد می‌کند و برای گونه‌ها و ارقام مختلف سیب مناسب است. در این مطالعه تاثیر دو نوع محیط کشت پایه حاوی نمک‌های MS و N6 همراه با اثر مواد بیوشیمیایی مانندی فلوروگلوسینول، زغال فعال و هورمون جیبرلین بر روی پرآوری و طول شاخه‌ها بررسی شد. شاخه­های در حال رشد در شرایط درون شیشه­ای برای این کار به­کار رفت. نتایج به­دست آمده از این آزمایش­ها نشان­داد که محیط کشت MS نسبت به N6 پرآوری سیب را بیشتر تحریک می­کند. فلوروگلوسینول به­عنوان یک ترکیب فلوردزینی تاثیر مثبتی در پرآوری سیب داشت و در طول یک ماه اول کشت تاثیر معنی­داری در افزایش پرآوری درون شیشه‌ای و طول شاخه‌ها داشت.  فلوروگلوسینول هم­چنین تاثیر خوبی در کاهش شیشه‌ای شدن نمونه‌های سیب داشت. اختلاف بین اثر اسید جیبرلیک با فلوروگلوسینول روی پرآوری سیب معنی­دار نبود. زغال فعال اثر معنی­داری روی پرآوری نداشت. ترکیب 80 میلی‌گرم‌ در لیتر فلوروگلوسینول با 2 میلی‌گرم در لیتر جیبرلین برای افزایش پرآوری در شرایط درون شیشه‌ای این رقم سیب مناسب تشخیص داده شد.