بررسی تاثیر نوع محیط کشت و برخی ترکیبات بیوشیمیایی روی پرآوری درون شیشهای سیب پا کوتاه گمیالماسی Malus domestica borkh
نویسندگان
1 کارشناس ارشد بیوتکنولوژی، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه
2 استادیار گروه بیوتکنولوژی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان
3 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه
4 دانشیار پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران
doi
چکیده
پرآوری گیاهان مختلف در شرایط درون شیشهای برای ریز ازدیادی و مطالعات درون شیشهای امری الزامی است. بهینهسازی و افزایش پرآوری شاخه موضوع پایهای برای ریز ازدیادی است و در این زمینه بیشتر مطالعات روی نوع محیط پایه و همچنین ترکیباتی که در محیط کشت استفاده میشوند متمرکز شده است. سیب گمی الماسی یک پایه پاکوتاه سیب است که در شمال غرب ایران رشد میکند و برای گونهها و ارقام مختلف سیب مناسب است. در این مطالعه تاثیر دو نوع محیط کشت پایه حاوی نمکهای MS و N6 همراه با اثر مواد بیوشیمیایی مانندی فلوروگلوسینول، زغال فعال و هورمون جیبرلین بر روی پرآوری و طول شاخهها بررسی شد. شاخههای در حال رشد در شرایط درون شیشهای برای این کار بهکار رفت. نتایج بهدست آمده از این آزمایشها نشانداد که محیط کشت MS نسبت به N6 پرآوری سیب را بیشتر تحریک میکند. فلوروگلوسینول بهعنوان یک ترکیب فلوردزینی تاثیر مثبتی در پرآوری سیب داشت و در طول یک ماه اول کشت تاثیر معنیداری در افزایش پرآوری درون شیشهای و طول شاخهها داشت. فلوروگلوسینول همچنین تاثیر خوبی در کاهش شیشهای شدن نمونههای سیب داشت. اختلاف بین اثر اسید جیبرلیک با فلوروگلوسینول روی پرآوری سیب معنیدار نبود. زغال فعال اثر معنیداری روی پرآوری نداشت. ترکیب 80 میلیگرم در لیتر فلوروگلوسینول با 2 میلیگرم در لیتر جیبرلین برای افزایش پرآوری در شرایط درون شیشهای این رقم سیب مناسب تشخیص داده شد.