مطالعه تطبیقی «دادگاه صلح» در نظام حقوقی ایران و انگلستان؛ تشکیلات، صلاحیت و آیین دادرسی
نویسندگان
1 استاد، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.30497/law.2025.247287.3655چکیده
افزایش روزافزون شمار پروندههای حقوقی در معنای عام، که به افزایش اطاله دادرسی و هزینههای نظامهای قضایی انجامیده است، منجر به ایجاد ضرورت تأمل و ارائه راهکارهایی برای جلوگیری از آفات این دو امر شده است، و در نتیجه نظامهای قضایی مختلف به سمت استفاده از راهکارهای نظامهای دیگر و بعضاً راهکارهای بدیع در جهت حل این معضلات حرکت کردهاند. نظام قضایی ایران نیز از این امر مستثنا نبوده و در این راستا گام برداشته است، که از جمله آخرین تحولات این حوزه، ایجاد دادگاههای صلح در «قانون شوراهای حل اختلاف» مصوب 1402 است. با تأسیس این نهاد در تشکیلات قضایی کشور این سوال ایجاد شده است که آیا این دادگاه میتواند در راستای تحقق اهداف فوق، مؤثر باشد؟ لذا در راستای پاسخ به این سوال، در نوشتار حاضر تلاش شده است تا با روش توصیفی تحلیلی، به مطالعه تطبیقی دادگاه صلح در کشور انگلستان بهعنوان یکی از پرسابقهترین نظام حقوقی در استفاده از این نهاد، به سوال فوق پاسخ داده شود و راهکارهای اصلاح و بهبود عملکرد این نهاد در نظام حقوقی ایران ارائه گردد. حسب نتیجه جستار، بهنظر میرسد که دادگاه صلح در ایران در تحقق اهداف خود دچار چالش خواهد بود و جهت برونرفت از این مسأله، نیازمند اصلاح در تشکیلات و آیین دادرسی است.
