بررسی تاثیر مسئولیت اجتماعی شرکت بر محافظهکاری حسابداری با استفاده از رویکرد حداکثر درستنمایی-ساختاری (ML/SEM)
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.
2 استادیار گروه حسابداری، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران
3 دانشجوی دکتری حسابداری، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.
doi
10.22099/jaa.2025.50155.2420چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر مسئولیت اجتماعی در الگوها مختلف محافظهکاری حسابداری با استفاده از روشهای حداکثر درستنمایی-ساختاری و گشتاور تعمیمیافته در دوره زمانی 1391 تا 1402 برای 93 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران میباشد. در این پژوهش به منظور بررسی این تاثیر، از شاخص مسئولیت اجتماعی در چهار مدل محافظه-کاری باسو (1997)، بال و شیوا کومار (2005)، گیولی و هاین (2000) و بیور و رایان (2000) استفاده شده است. طبق نتایج پژوهش، برای همه الگوها محافظهکاری این پژوهش، روش حداکثر درست نمایی-ساختاری، رویکرد بهتری نسبت به روش گشتاور تعمیمیافته است. همچنین نتایج پژوهش نشان میدهند طبق رویکرد حداکثر درستنمایی-ساختاری، شاخص اجتماعی مسئولیت اجتماعی در الگوها محافظهکاری باسو (1997) و بال و شیوا کومار (2005) اثر منفی معنیداری بر شاخص محافظهکاری داشته است. طبق رویکرد مزبور، شاخص مسئولیت اجتماعی در الگوها محافظهکاری بیور و رایان (2000) و گیولی و هاین (2000) اثر مثبت معنیداری بر شاخص محافظهکاری داشته است. علاوه بر این نتایج پژوهش در بین الگوها محافظهکاری، مدل باسو(1997) نسبت به سایر مدلها، ارتباط عملکرد مسئولیت اجتماعی با محافظهکاری را بهتر نشان داده است.