اتنوبوتانی گیاهان خوراکی مورد استفاده جوامع محلی شهرستان خوی

نویسندگان

1 گروه گیاهان دارویی، پژوهشکده گیاهان و مواد اولیه دارویی، دانشگاه شهید بهشتی، اوین، تهران، ایران.

2 بخش جنگل و مرتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی، ارومیه، ایران.

3 بخش جنگل و مرتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی، ارومیه، ایران

doi
10.22091/ethc.2024.11561.1039
چکیده

هدف: از آغاز تمدن‌های بشری، استفاده از گیاهان طبیعی برای اهداف تغذیه‌ای در بین جوامع محلی سرتاسر دنیا کم و بیش رواج داشته است. به همین دلیل در این تحقیق بررسی اتنوبوتانیکی گیاهان خوراکی منطقه خوی در آذربایجان غربی که یکی از مناطق پیشرو در این زمینه محسوب می‌شود انجام گرفت.مواد و روش‌ها: عمل جمع‌آوری و شناسایی گیاهی در بهار 1403 انجام گرفت. پیمایش پژوهش برای کسب دانش بومی تغذیه از گیاهان وحشی با انجام مصاحبه‌های نیمه ساختاریافته، مشاهدات مشارکتی و مشاهدات میدانی از هر چهار بخش خوی انجام گرفت. شاخص گزارش استفاده(UR)  و شاخص فراوانی نسبی نقل قول(RFC)  برای ارزیابی گونه‌های خوراکی محاسبه شدند.نتایج: در این مطالعه، 32 گونه گیاهی خوراکی شناسایی گردید. خانواده‌ لاله با 5 گونه و خانواده‌های نرگس و چتریان هرکدام با 4 گونه بیشترین تعداد انواع گونه را به خود اختصاص دادند. نتایج حاصل از بررسی شاخص گزارش استفاده (UR) و شاخص کمی فراوانی نسبی (RFC) نشان داد که در بین 74 فرد مصاحبه شونده، گونه‌های گیاهی کنگر (Gundelia tournefortii) و پیچک (Convolvulus arvensis) به ترتیب مهم‌ترین گونه‌های خوراکی منطقه بودند.نتیجه‌گیری: می‌توان با در نظر گرفتن ملاحظات زیست‌محیطی نسبت به رونق کسب و کارهای محلی و تغذیه جانشین با تکیه بر گونه‌های خوراکی که بر اساس اتنوبوتانی به جوامع معرفی می‌شوند امیدوار بود.