ارزیابی اثرات حفاظت بر تغییرات کاربری و پوشش اراضی خلیج گواتر و خور باهو پس از اعلام به عنوان یک تالاب بین المللی

نویسندگان

1 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.

2 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

3 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.

4 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

doi
10.22091/ethc.2025.11662.1042
چکیده

هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی روند تغییرات کاربری و پوشش اراضی تالاب بین­المللی خلیج گواتر و خور باهو پس از اعلام این منطقه به عنوان یک تالاب با اهمیت بین­المللی با استفاده از سری زمانی تصاویر ماهواره­ای می­باشد. مواد و روش‌ها: برای ارزیابی تأثیرات حفاظت بر روند تغییرات جنگل‌های حرا در خلیج گواتر و خور باهو، از تصاویر ماهواره­های لندست استفاده گردید. نمونه­های تعلیمی با بازدید میدانی، بررسی تصاویر گوگل­ارث و تفسیر بصری تصاویر ماهواره­ای انجام شد. طبقه­بندی تصاویر، با استفاده از ترکیب روش­های نظارت نشده و نظارت شده انجام و نقشه کاربری و پوشش اراضی برای منطقه مطالعه تهیه گردید.نتایج: نتایج نشان داد وسعت جنگل‌های مانگرو پس از اعلام به عنوان یک تالاب با اهمیت بین­المللی روند افزایشی داشته و بیشترین توسعه بین سال‌های 1390 الی 1402 رخ داده است. مطالعه نقشه­های کاربری اراضی نشان داد، سطح جنگل‌های حرا از 685 هکتار در سال 1377 به 2534 هکتار در سال 1402 افزایش و به مقدار 370 درصد توسعه یافته است. نتایج بیانگر توسعه بیشتر جنگل‌های مانگرو در سواحل غربی و مرکزی منطقه و درون خورها بود.نتیجه‌گیری: به‌طور کلی، اکوسیستم مانگرو در خلیج نایبند سیستمی پویا است، به‌گونه‌ای که در طول دوره مطالعه، تغییر پوشش جنگل‌های مانگرو به سایر انواع پوشش گیاهی و بالعکس مشاهده شد. روند گسترش جنگل مانگرو پس از ثبت منطقه به‌عنوان یک تالاب بین‌المللی در کنوانسیون رامسر، نشان‌دهنده تأثیر مثبت اقدامات حفاظتی بر توسعه جنگل‌های مانگرو به‌عنوان زیستگاهی امن در حفاظت از گونه‌های مختلف حیات وحش و آبزیان منطقه است.