مطالعه اتنوبوتانی گیاهان دارویی بومی منطقه بلومان (استان لرستان)
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی ومنابع طبیعی استان لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرم آباد، ایران.
2 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، خرم آباد، ایران.
doi
10.22091/ethc.2024.10592.1024چکیده
هدف: علم اتنوبوتانی به مطالعه و بررسی چگونگی استفاده افراد یک قوم، فرهنگ و یا ناحیه خاص از گیاهان بومی موجود در آن منطقه میپردازد. این مطالعه با هدف جمعآوری و شناسایی گونههای دارویی منطقه بلومان و معرفی مصارف سنتی و مدرن آنها صورت گرفت.مواد و روشها: جمعآوری و شناسایی گونههای دارویی منطقه مورد مطالعه صورت گرفت. استفادههای سنتی و کاربردهای آنها در طب مدرن، از طریق انجام مصاحبه و مطالعه منابع معتبر علمی استخراج شد. برای تعیین اهمیت گونههای دارویی از روش کمّی: ارزش استفاده (Use Value=UV) استفاده شد.نتایج: فهرستی از فلور و گیاهان دارویی منطقه تهیه شد. در این پژوهش، 53 گونه دارویی جمعآوری و شناسایی شد که به 22 خانواده و 49 جنس تعلق داشتند. در بین گونههای شناسایی شده، 22 گونه دارویی دارای بالاترین ارزش استفاده مشخص (UV) شد. آویشن یا ازگوئه (Thymus kotschyanus Boiss. & Hohen)، بنسُر یا سُرپا (Allium jesdianum Boiss.)، از گونههای دارای بیشترین ارزش استفاده بودند. فهرستی از نام علمی، نام محلی و عمومی، مقادیر UV و کاربرد آن در طب سنتی و مدرن گونههای شناخته شده تهیه شد.نتیجهگیری: نتایج بیانگر دانش بومی غنی در زمینه گیاهان دارویی در منطقه مورد مطالعه بود. یافتههای به دست آمده از دانش گیاهدرمانی افراد بومی منطقه و تجربیات آنها در طب سنتی و مقایسه با پژوهشهای جدید درباره این گونهها، بسیاری از مصارف سنتی و باورهای بومی را تأیید میکرد.