تاریخ بیداری زنان؛ بازنمایی مسائل زنان و خانواده در روزنامه نگاری دوران مشروطه
نویسندگان
1 دکتری جامعهشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران Sharifisaei@ut.ac.ir
doi
10.22083/jccs.2021.310610.3459چکیده
اولین نسل جنبش زنان در ایران، از اواخر قاجار و انقلاب مشروطه ظهور یافتند. آنها با وقوع مشروطه، صاحب نشریه و روزنامه شدند. این نشریات، تنها رسانههای فراگیر در ایران عصر قاجار قلمداد می شدند. نشریات زنان، مهمترین ابزار آنها برای رساندن صدای خود به جامعه و پیگیری جنبش مطالبهگری در راستای برابری جنسیتی بود. پژوهش حاضر به دنبال شناسایی مسائل و مطالبات خانوادگی زنان در مطبوعات عصر مشروطه است. در این راستا، تمام شمارههای باقیمانده از هفت نشریه زنان در دوران مشروطه (شامل نشریات «دانش»، «شکوفه»، «زبان زنان»، «نامه بانوان»، «جهان زنان»، «عالم نسوان» و «مجله جمعیت نسوان وطنخواه») با روش تحلیل مضمون، مورد واکاوی و تحلیل قرار گرفته است. یافتههای این پژوهش نشان داد که در نشریات زنان در عصر مشروطه، خانواده ایرانی کانون دغدغه ها و مطالبات گوناگون بوده است. در این نشریات، سلطه پدرسالاری، ریشه تمام مسائل و مشکلات زنان قلمداد میشد که پیامدهای گوناگونی چون ازدواج اجباری دختران، کودک همسری آنها، چندهمسری مردان، طلاق های آسان زنان توسط مردان، خشونت های خانگی علیه زنان، ممانعت از اشتغال زنان، زنانه شدن فقر و گسترش روسپیگری و امثال آن را برای زنان ایرانی به همراه آورده بود. زنان در نشریات خود در یک نبرد گفتمانی با ایدئولوژی پدرسالاری و مصادیق متعدد آن قرار گرفتند. آنها با تضعیف گفتمان جنسیتی حاکم در عرصه های مختلف، می کوشیدند که زمینه تغییر قوانین خانواده در کشور را مهیا سازند تا از این طریق، پیامدهای پدرسالاری در زنان و خانواده را مهار کنند.