مطالعۀ تطبیقی مجازات اعدام در قوانین کشورهای اسلامی

نویسندگان

1 دانشیار پژوهشگاه حوزه دانشگاه قم،

2 دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه تهران دانشکدگان فارابی

doi
10.22034/law.2023.55627.3248
چکیده

بررسی مجازات اعدام به‌عنوان یکی از مصادیق سلب‌کنندۀ حق حیات، همواره یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های حقوق بشری بوده است. بر همین اساس، بررسی آن در قوانین اساسی و قانون مجازات کشورهای اسلامی هم فی‌نفسه و هم با عنایت به نوع و میزان تأثیرپذیری این کشورها از رویکردهای عرفی حقوق بشری یا موازین اسلامی از بایسته‌های مطالعات حقوق بشری است. این مقاله به‌دنبال پاسخگویی به این پرسش کلیدی است که کشورهای اسلامی در خصوص «مجازات اعدام» چه رویکردی را مورد توجه قرار داده‌اند. این تحقیق مبتنی بر روش توصیفی- تحلیلی و بر پایۀ مطالعات کتابخانه‌ای و اسنادی سامان ‌یافته است. یافته‌های مقاله نشان می‌دهد که میزان اهتمام به حقوق و آزادی‌ها و نوع مواجهه با آنها در میان کشورهای اسلامی، نسبت مستقیمی با رابطۀ دین و دولت دارد؛ هرچند دوگانۀ عرف و شرع در مقولۀ حق بر حیات در قوانین اساسی و قانون مجازات کشورهای اسلامی بازتاب‌های متفاوتی داشته است. در خصوص مجازات اعدام، درحالی‌ که رویکردهای افراطی (تجویز حداکثری) از یک‌ سو و رویکردهای تفریطی (ممنوعیت حداکثری) از سوی دیگر در برابر هم صف‌آرایی کرده‌اند، الگوی غالبِ پذیرفته‌شده در کشورهای اسلامی در این باره، همسو با نظام حقوق بشر عرفی و سکولار و متأثر از رویکرد واگرایی دین و دولت است؛ هرچند با قدرت گرفتن هم‌گرایی دین و دولت در برخی کشورهای اسلامی، مقاومت‌های جدی در خصوص پایبندی به نصوص دینی قابل پیش‌بینی است.